ساير معاهداتی که جنگ­افزارهای هسته­ای را محدود می­کند

 

معاهده­ی نيروهای هسته­ای ميانبرد ( معاهده­ی INF )

Intermediate Range Nuclear Forces (INF) Treaty

امضا کنندگان: ايالات متحده، اتحاد جماهير شوروی.

تاريخ: 8 دسامبر 1987.

موشک­های هسته­ای با برد کوتاه و متوسط حذف می­شود. همه­ی اين سلاح­ها منهدم شدند.

 

استارت 1 ( مذاکرات کاهش تسليحات استراتژيک 1 )

 START I ( Strategic Arms Reduction Talks I )

امضا کنندگان: ايالات متحده، اتحاد جماهير شوری.

تاريخ: 1991 ( در 5 دسامبر 1994 برای اجراء رسيدگی شد ).

زرادخانه­ها تا حدود 30% کاهش می­يابد.

امضا کننده­ی اولی اتحاد جماهير شوروی چون که منحل شده است؛ دولت­های روسيه، بلاروس، قزاقستان و به تازگی اکراين با امضای پيش نويس معاهده بر معاهده صحه گذاشته­اند. در نتيجه­ی پيوستن اکراين به NPT ، معاهده برای اجراء در دسامبر 1994 رسيدگی گرديد.

 

استارت 2 ( مذاکرات کاهش تسليحات استراتژيک2 )

 START II ( Strategic Arms Reduction Talks II )

امضا کنندگان: ايالات متحده، روسيه.

تاريخ: 1993؛ تصويب مجلس سنای ايالات متحده 1996، تصويب دومای روسيه 2000. کاهش بکارگيری زرادخانه­های ( فعال ) ايالات متحده و روسيه تا 3000- 3500   کلاهک تا سال 2003 و ممنوعيت MIRVed ICBMs ( ولی نه SLBMs ). در واقع هيچ کلاهکی مستلزم نابودی نبود. اين معاهده در تاريخ 26 ژانويه 1996 با 87 – 4 رای، با پيوست يک الحاقيه که قبول شرايط معاهده را ممنوع می­کرد مگر اينکه قانونی شود، به تصويب سنای ايالات متحده رسيد.

 

معاهده­ی منع آزمايش جامع  (CTBT ) (Comprehensive Test Ban Treaty )

امضا کنندگان: 157 ( از تاريخ 13 اکتبر 1999 ).

تاريخ: 10 سپتامبر 1996.

اين معاهده مختص منع همه­ی آزمايشات هسته­ای ( تعريف آزمايش هسته­ای بر پايه­ی مذاکره می­باشد ) توسط دولت­های دارنده­ی سلاح هسته­ای ( رسمی و غيررسمی ) بود. آزمايشات پيش از اين برای دولت­های بدون سلاح هسته­ای به وسيله­ی NNPT منع شده بود. پس از چند سال تلاش، مذاکرات معاهده تحت حمايت 61 کشور کنفرانس خلع سلاح در ژنو اوايل اين سال با موفقيت و با پشتيبانی 5 قدرت هسته­ای انجام شد. پيش نويس نهايی، پيشنهاد شده توسط Ramaker مذاکره کننده هلندی در ژوئن، ، برای اينکه معاهده قانونی شود؛ مستلزم امضای دولت­های غيررسمی دارنده­ی سلاح ( هند، پاکستان و اسرائيل ) بود.